Zasady stosowania psychoterapii

Psychoterapia indywidualna – polega na pracy psychoterapeuty z jednym chorym. Pogłębia to silnie wzajemny ich związek oraz wzmacnia wynikające stąd argumenty i doświadczenia.

Psychoterapia grupowa – uczestniczy w niej kilku chorych oraz jeden lub więcej terapeutów. Umożliwia to psychoterapię większej liczbie chorych, zwiększa możliwość wymiany doświadczeń oraz umożliwia korzystny wpływ tworzenia się więzi grupowej. Czas trwania terapii wynosi tygodnie, miesiące lub nawet lata. Czas efektywnego kontaktu waha się od kilku do kilkunastu godzin. Terapeuci różnią się między sobą stopniem przejawianej wobec chorych aktywności, tolerancji, bezpośredniości, a także bardziej emocjonalnym lub intelektualnym stylem pracy. Dlatego też oczekują oni od swoich pacjentów różnego stopnia: aktywności lub bierności, szczerości lub maskowania uczuć, spontaniczności lub dyscypliny, samodzielności lub podporządkowania, nastawienia twórczego lub treningowego.

Przeważnie środki oddziaływania terapeutycznego są podobne, niezależnie od różnorodności tematyki. Stanowią je perswazja, doświadczenia emocjonalne i trening umiejętności. Perswazja może różnić się stopniem racjonalności argumentów, bezpośredniości podawanych sugestii i siłą nacisku. Doświadczenia emocjonalne bywają dawkowane z umiarem lub gwałtownie, czasem na zasadzie wstrząsu. Trening umiejętności dotyczyć może umiejętności pozytywnych, unikania sytuacji trudnych lub oswajania się z sytuacjami nieuniknionymi.

Comments are closed.